13 oktober 2016 Ailin & Thijs

Zinderende hitte, mayatempels en schildpadden

Ha allemaal, daar ben ik weer! Deze keer vanuit ons hostel Los Amigos in Flores, Guatemala. We zitten in de gezellige common room, wat eigenlijk meer een overdekte tuin is vol gigantische bananenplanten, bougainville en klimop. Er zijn allerlei kleine hoekjes met zitjes en barretjes gemaakt en een wat grotere ruimte met lage tafels en kussens waar veel reizigers hun verdere reisplannen maken, met het thuisfront bellen of een spelletje met elkaar spelen. Er wordt net een groot bord patatje oorlog gebracht…de eigenaar is Nederlands en Thijs kon het uiteraard niet laten een portie te bestellen (het smaakt trouwens erg goed :)). Deze keer een update over onze tijd in Mexico!

Een lesje geschiedenis

We hebben de afgelopen anderhalve week weer een hoop dingen beleefd, waardoor onze tijd in Mexico alweer lang geleden lijkt. Na onze tijd in Bogotá vlogen we op 27 september naar de hoofdstad van de Mexicaanse deelstaat Yucatan: Mérida. Na 2650 meter hoogte en temperaturen van ongeveer 20 graden, was het zeeklimaat en de zinderende Mexicaanse zon best even wennen! Vanuit het vliegveld namen we een busje naar ons hostel Nomadas, waar we – heel luxe – een privékamer mét eigen badkamer hadden geboekt. Het was alsnog even wennen na al het comfort van Bogotá, maar door het zwembad, de hangmatten en het schattige stadje met lekker eten waren we dat ook zo weer vergeten.

De Yucatan-provincie werd vroeger bevolkt door de Maya’s. Hoewel dit alweer bijna 1900 jaar geleden is, zijn er in de regio nu nog een heleboel overblijfselen van de steden uit deze periode te vinden. De beroemdste is waarschijnlijk Chichén Itzá, wat op ongeveer 2,5 uur rijden ligt van Mérida (afhankelijk van hoe vaak de chauffeur onderweg stopt om mensen op te pikken of empanada’s te bestellen). Deze oude Mayastad werd eens bevolkt door 90.000 mensen, is zo’n 30 km2 groot en is in 2007 verkozen tot 1 van de nieuwe zeven wereldwonderen. Vroeger was het nog mogelijk om de steile trappen van de grootste tempel (de piramide van Kukulcán) te beklimmen, maar dat is in 2005 verboden mede omdat veel mensen graffiti spoten op de troon van de koning bovenop de piramide.

Om de hitte en grote touringcars te vermijden namen we de bus van 20 over 7. De bussen in Mexico zijn relatief duur in vergelijking met andere landen in Centraal-Amerika, maar je krijgt daarvoor wel (iets te goed werkende) AC en Spaanstalig nagesynchroniseerde films…wat wil je nog meer. In 2004 was ik al eens met mijn familie naar het tempelcomplex geweest, maar het was zeker de moeite waard om het nog een keer te bezoeken. Omdat we er al om half 10 waren, was het nog heel erg rustig op het terrein. Zelfs de verkopers waren nog niet klaar met het uitpakken van hun waar. De gebouwen waren nog indrukwekkender dan in mijn herinnering en het terrein nog groter. Ondanks de steeds feller brandende zon hebben we er in totaal 3,5 uur rondgelopen!


 

Eindelijk zon, zee en strand

De volgende dag hadden we weer een busreis, deze keer een directe verbinding van Mérida naar Tulum. Na zo’n 5 uur kwamen we aan in dit eens vrij onontdekt hippie-dorpje. Tegenwoordig is het verdubbeld in straten en hotels en helaas voor ons ook in prijs. Maar niet getreurd, Tulum is nog steeds een waanzinnig mooie en relaxte plek met zee en strand, mayaruïnes en ondergelopen ondergrondse grotten (cenotes). We hadden een heel fijn hostel dat bijna aanvoelde als hotel met een heerlijk bed en mooie badkamer. Als je op tijd was kon je gratis een beachcruiser meenemen om naar het strand of de cenotes te fietsen en ze hadden ook maskers en snorkels te leen. Na het inchecken in het hotel zijn we direct naar het strand gelopen. Dat bleek nog best een afstand te zijn, en halverwege waren mijn voeten het niet echt eens met mijn keuze om deze afstand op slippers af te leggen… We maakten onze eerste strandwandeling van onze reis en dronken onze eerste corona.


 

Op ontdekkingstocht in onderwaterwereld

De volgende dag bezochten we Dos Ojos, een van de vele Cenotes rondom het dorp. Een cenote is een soort sink hole – een gat in de grond ontstaan door een verschuiving van de aarde. Ze zijn vrij uniek in de wereld en zijn ontstaan doordat het schiereiland waar Tulum is gelegen nog vrij ‘jong’ land is. Hierdoor is ook het koraalrif ontstaan dat na het Great Barrier Reef in Australië het grootste van de wereld is en vanuit Mexico via Belize helemaal tot aan Honduras loopt. Met een collectivo, kleine busjes die je overal op straat kunt aanhouden, reden we zo’n 15 kilometer noordwaarts en werden we langs de snelweg afgezet. Vanaf daar was het nog zo’n 45 minuten lopen naar de grotten. Zoals de naam al zegt, kan je bij Dos Ojos twee grotten bezoeken. Op het eerste gezicht leken het vrij normale grotten met een laag water erin, maar op het moment dat je in het water springt en je masker opzet, zie je een compleet andere wereld van stalagmieten en tieten en een tunnelstelsel dat wel 30 kilometer lang is. Er is ook een mogelijkheid om er te duiken en mochten we nog een keer terugkomen, dan gaan we dat zeker doen!

Na het snorkelen pakten we een andere collectivo naar het strand van Akumal, dat naast dat het een prachtig strand is, bekend staat om de aanwezigheid van zeeschildpadden in de paartijd. Vol verwachting gingen we de zee in, waar in eerste instantie eigenlijk niet veel bijzonders te zien viel door het opstuivende zand. Maar opeens zagen we in de verte iets bewegen, en ja hoor: daar was een schildpad op haar dooie gemakje aan het grazen op de bodem van de zee, op nog geen 2 meter afstand van ons! We konden ons geluk al niet op, maar even later zwommen er nog twee schildpadden langs en later in de middag hadden we het niet meer: NEGEN schildpadden waren gezamenlijk aan het chillen en wij konden dat aanschouwen. Echt waanzinnig.

Feesten en fietsen

Op wat onze laatste dag in Tulum zou zijn hadden we onze eerste reiscrisisje. Toen we opstonden bleken we een verkeerd bootticket te hebben gekocht – van Caye Caulker (Belize) naar Chetumal (Mexico) in plaats van andersom… We kochten direct het juiste ticket en probeerden in contact te komen met de maatschappij om het geld van het andere terug te krijgen. Gelukkig kreeg ik snel een mailtje terug, maar wat bleek: er ging helemaal geen boot de volgende dag! Gelukkig kregen we wel het geld van beide tickets terug. Maar omdat we de bustickets naar Chetumal al hadden gekocht en het hostel in Caye Caulker al hadden gereserveerd zaten we wel met een probleem, hoe kwamen we de volgende dag in godsnaam op het eiland? Gelukkig was er nog een andere bootmaatschappij, maar de site wilde niet werken en bellen lukte niet vanuit het hostel. Toen we ze uiteindelijk met nieuw Skypetegoed toch telefonisch te pakken kregen, bleek dat hun boot stuk was en we ook met hen de oversteek niet konden maken. We hadden nu de keuze om toch alvast naar Chetumal te reizen en daar te overnachten of nog een extra nacht in Tulum te blijven. We kozen het tweede omdat de hele ochtend al op was gegaan aan al het geregel. Uiteindelijk bleek dat een hele goede keuze, want ondanks hun 48 uur annuleer-policy gaf het hostel ons toch een refund en konden de niet-canclebare bustickets toch gratig worden omgeruild: eind goed al goed. Die middag hebben we in de brandende hitte de ruïnes van de maya-settlement in Tulum bekeken, die direct aan zee liggen en echt een prachtig uitzicht boden. In de avond hebben we een klein beetje de bloemetjes buiten gezet in de populaire tent Barneys, waar een erg leuke band optrad. Op onze extra dag zijn we op de fiets het dorp gaan verkennen, hebben we de Grand cenote bezocht (ook heel erg mooi) en hebben we de dag afgesloten op Papaya Playa – een van de dure resorts waar je voor een prima prijs kunt eten. Daar op hun prachtig gelegen privéstrand sloten we onze Mexico-trip af.

Meer foto's

Merida

Chichen Itza

Tulum

Comments (11)

  1. Josh Haijer

    Ha, op dit soort berichten zitten we te wachten: leuk, interessant, spannend… en prachtige foto’s! Hoe bevalt de fujifilm camera? Die zw/w is ook erg mooi. En inderdaad, toen wij er met de familie waren, was het wel een beetje drukker – vooral op de trappen. Als er iemand zou vallen, dan ging iedereen er achter aan. Eigenlijk best gevaarlijk…. En dan is dit nog maar een bericht uit Mexico. Inmiddels als weer twee landen verder… Benieuwd naar het vervolg, we zien het wel weer verschijnen! Maar nu eerst mijn Spaanse les doen…. Saludos.

  2. Sara

    Wat een avonturen en prachtige foto’s! Heerlijk om bij weg te dromen uit ons koude kikkerlandje waar iedereen snipverkouden is.. Ik kijk nu al uit naar jullie volgende verhalen! Kus!

  3. Malou

    Super leuk om jullie blog weer te lezen! Al is het contrast tussen grijs/mistig Nederland en jullie zonnige foto’s wel erg groot hoor, haha! Zo te zien hebben jullie het heel erg naar de zin. Ik ben erg benieuwd naar de volgende blog en het nieuwe land 🙂

  4. Pingback: Johnnie Elmquist
  5. Pingback: Kali Benberry
  6. Pingback: Alanna Chesbro
  7. Pingback: Anthony Basgall

Geef een reactie